Op 1 januari ontving ik traditiegetrouw weer de hartelijke nieuwjaarswensen van mezelf. En dat maakte dat ik zoals wel vaker na ging denken over de toekomst. Ik vroeg we weer eens af hoe het zou zijn als we konden zien hoe die eruit ziet. Als ik een jaar of zes geleden had kunnen zien hoe ik er nu bij zou zitten, hoe zou ik daar dan op gereageerd hebben? Ik zou stomverbaasd zijn geweest. Zelfs een jaar geleden had ik me sommige dingen van nu niet voor kunnen stellen. Net zoals ik me nu niet voor kan stellen hoe de rest van mijn leven eruit gaat zien.
En dus laat ik mezelf ieder jaar aangenaam verrassen door mijn eigen toekomstideeën van het jaar ervoor.
Bij deze kondig ik, speciaal voor Eveline, ook even aan dat ik niet meer ga bloggen tot ik terug ben in Oxford en aldaar mijn hernieuwde cultuurshock overwonnen zal hebben. Tot die tijd heb ik namelijk sowieso geen inspiratie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten