Mijn kamergenootjes Caroline en Henriette zijn gek op films kijken. Helaas doen ze dat liefst op de meest onchristelijke tijdstippen en lijkt het wel alsof ik dan de dag erna altijd vroeg op moet. Meestal komt het er dus op neer dat terwijl zij gezellig bij elkaar kruipen voor de zoveelste 'romkom' of actiefilm, ik wanhopige pogingen doe in dezelfde kamer in slaap te vallen. That's the reality of roomsharing, darlings.
Luisterend naar de dramatische muziekjes en de opgewonden gilletjes van mijn vriendinnen, heb ik eens na lopen denken over de films van tegenwoordig. Ik heb er namelijk aardig wat van meegekeken en ik heb geconcludeerd dat met name de romantische komedies echt inhoudsloos zijn. Dat was natuurlijk geen nieuws. En met een paar inhoudsloze films is ook niet zo veel mis. Maar het zijn er niet een paar, het zijn er duizenden. Massa's acteurs hebben hun hele carrière gebaseerd op dergelijke losse flodders. Het zijn er denk ik zo veel dat zelfs de echte fans van het genre ze niet meer allemaal kunnen bekijken.
Zulke overproductie zie je niet alleen met films, maar ook met boeken bijvoorbeeld. De tijd dat het mogelijk was alles te lezen wat er geschreven werd, is allang voorbij, en dat is maar goed ook. Aan de andere kant: in de gemiddelde boekwinkel word ik inmiddels overvallen door een gevoel dat ik nog zo veel moet lezen dat ik de rest van mijn leven als kluizenaar zou moeten doorbrengen en zelfs dan niet genoeg tijd zou hebben.
Je kunt je daarentegen nu ook wel afvragen of je al die dingen eigenlijk wel wil lezen, kijken, beluisteren en ervaren. Als kwaliteit en kwantiteit een soort evenwicht met elkaar vormen, dan zie je wel waarnaar de balans nu doorslaat. Het gevolg: terwijl alle boeken en films zichzelf aanprijzen als meesterwerken, is het meeste crap. Van alle films die ik de afgelopen jaren gekeken heb en van alle boeken die ik gelezen heb, kan ik me nog maar een heel klein aantal echt herinneren. De rest was tijdvulling, een soort kauwgom: weinig smaak, maar het houdt de kaakspieren even bezig en er hoeft verder niets verteerd te worden.
In mijn meewarige momenten vraag ik me wel eens af of onze hele cultuur tegenwoordig niet een beetje kauwgom is geworden...
HALLIEHALLO!
En welkom op mijn weblog.
Hier spui ik al zo'n anderhalf jaar mijn belevenissen, piekerijen, gedachtenspinsels en slecht onderbouwde meningen. Niets bijzonders dus, want de halve wereld doet dat tegenwoordig.
Voel je vrij om wat rond te kijken of een berichtje achter te laten.
Hier spui ik al zo'n anderhalf jaar mijn belevenissen, piekerijen, gedachtenspinsels en slecht onderbouwde meningen. Niets bijzonders dus, want de halve wereld doet dat tegenwoordig.
Voel je vrij om wat rond te kijken of een berichtje achter te laten.
donderdag 22 januari 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
kauwgom is tot op zekere hoogte best ok hoor :P om nare knoflook-smaakjes uit je mond te verdrijven enzo...
maar wel: tot op zekere hoogte... een hele dag kauwgom kauwen gaat te ver.
Een reactie posten