Volgens mij kan je jaren in een land wonen en dan nog steeds regelmatig op cultuurverschillen botsen. Het is dus niet zo gek dat ik er regelmatig over struikel, met slechts twee maanden Engeland achter de rug.
Zo realiseerde ik me vandaag pas dat heel veel Engelsen vragen hoe het met je gaat als ze je zien, maar dat ze dan helemaal geen antwoord verwachten.
In Nederland hebben we ook de vaste "Hoe gaat het?" "Goed"-formule, maar technisch gezien zou je dan ook nog kunnen zeggen dat het eigenlijk afschuwelijk gaat.
Als iemand hier "Hey, how are you?!" naar je roept, realiseer je je soms pas halverwege je relaas over brandend maagzuur en ingegroeide teennagels dat de denkbeeldige gesprekspartner al weer uit het zicht verdwenen is.
donderdag 15 januari 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Dát heeft mij dus ook altijd ontzettend verbaasd aan engeland... Ik was daar nog geen 3 dagen op vakantie en ik ergerde me er dood aan dat iedereen me daarmee aansprak en vervolgens al doorliep nog vóórdat ik überhaupt kon antwoorden met 'Fine'...
Hypocriete semi-interesse... (of eigenlijk gewoon puur gewoonte en massa-volgen)
wat een vrolijke comment, zonnetje in huis ^^
Een reactie posten