Inmiddels woon ik al weer een ruim week in Oxford. Het begint wat te wennen allemaal. Mijn kamer, de gebouwen en openbare ruimtes op het schoolterrein, de douche, mijn bed. Het is het kleine laagje vertrouwdheid wat na een tijdje neerdaalt op alle plekken waar ik regelmatig kom. Het verdoezelt de details en maakt van de dingen een geheel. Het zegt: “Dit ken ik, zo hoort het.” Een prettig gevoel.
Omdat andere mensen het misschien ook wel leuk vinden om iets te zien van die dingen waar ik dagelijks met mijn neus bovenop zit, dacht ik dat het misschien leuk zou zijn wat foto’s te showen. Omdat de pagina wat traag zou gaan laden als ik alle foto’s gewoon hier neer zou zetten, maak ik gebruik van links. (Helaas Luuk, je zal het moeten doen met de enorme hoeveelheid roze.) Het verhaaltje is misschien een beetje hetzelfde als het vorige, maar het gaat uiteindelijk ook om de foto’s, moet je maar denken.
Het schoolterrein van EF ligt aan een hobbelig zijstraatje van een vrij grote weg. Als je over het parkeerterreintje bent gelopen en langs de tafeltennistafel, kom je bij de poort. Daarachter ligt een grasveldje met bomen, waaraan eekhoorns groeien. Eromheen liggen het schoolgebouw, het activiteitengebouw en de residentiegebouwen. Het activiteitengebouw heeft, zoals ik al zei, ook een fitnessruimte, maar die is nog niet open. De lounge gelukkig wel. Daar genieten we met volle teugen van, met name vanwege de pooltafel. Er moet alleen nog een oplossing gevonden voor de grote hoeveelheden Spanjaarden (te luidruchtig) en Aziaten (te goed in poolen). Verder hebben we nog het cafetaria, waar we ons eten krijgen (ontbijt en diner, wisselende kwaliteit).
Er zijn in totaal drie residentiegebouwen. Het mijne heet Blackwell. Ik heb een kamer op de begane grond. Mijn roommate heet Paloma, ze komt uit Spanje, is 21 en erg lief. Foto volgt. Haar laptop is minder lief, maar ik denk dat we het ding binnenkort toch wel uit het raam zullen gooien. Afgezien van voornoemde kamergenoot, gevat het hok ook nog een wastafel, een kledingkast, een kast met laden waarin ik onder andere mijn etensvoorraad bewaar - ik ben zelf ook net een eekhoorn soms - en een tafeltje waaraan ik mijn huiswerk maak. Oh, en ik zou bijna het bed vergeten. Het onderste is van mij. Als ik me omdraai kraakt het alsof… Nee, ik ga me niet aan een vergelijking wagen hier.
Tot zover deze foto-rondleiding. Mogelijk volgt er later meer.
HALLIEHALLO!
En welkom op mijn weblog.
Hier spui ik al zo'n anderhalf jaar mijn belevenissen, piekerijen, gedachtenspinsels en slecht onderbouwde meningen. Niets bijzonders dus, want de halve wereld doet dat tegenwoordig.
Voel je vrij om wat rond te kijken of een berichtje achter te laten.
Hier spui ik al zo'n anderhalf jaar mijn belevenissen, piekerijen, gedachtenspinsels en slecht onderbouwde meningen. Niets bijzonders dus, want de halve wereld doet dat tegenwoordig.
Voel je vrij om wat rond te kijken of een berichtje achter te laten.
zondag 5 oktober 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
interessante kamer, mijn bezemkast heeft bijvoorbeeld geen hoogslaper en wasbak ;P
Maargoed, het is in ieder geval wel flink klein, en dat dan voor 2 mensen O_o Duidelijk een klacht indienen ;)
Je kamer is ongeveer het HarryPotterformaat dat ik in gedachten had, maar de school zelf is toch wel wat kleinschaliger dan ik dacht.
Ik had het blijkbaar inaccurate beeld van een grote groene campus met vandie hele hoge oue engelse gebouwen.
Paloma!
Een reactie posten