English Food: Lang Leve de Cereals

De Engelse keuken staat over het algemeen bekend als slecht, dat weet iedereen. Nu heb ik het twijfelachtige genoegen niet blootgesteld te worden aan echt Engels eten, maar aan het zogenaamde 'EF Food'. Dat bestaat niet compleet uit 'bacon & eggs' of 'fish & chips', maar uit veel andere dubieuze dingen...

Iets wat we hier krijgen wat wel typisch Engels is - of misschien wel tweedehands Amerikaans, ik wil niet eens weten wie deze naarheid bedacht heeft - zijn de Cereals. Engelsen lijken een obsessie te hebben met Cereals. In de supermarkt worden vele kubieke meters stellingruimte erdoor ingenomen. De hoeveelheid verschillende soorten is gigantisch en allemaal prijzen ze zichzelf aan als het lekkerst, gezondst, verantwoordst, en blablabla. Ook van de televisie zijn ze niet weg te denken: ik ken inmiddels wel drie verschillende commercials met dozen Cereals die hardloopwedstrijden houden met elkaar. En dat terwijl elk weldenkend mens weet dat die dingen helemaal niet gezond zijn. Ze bevatten alleen maar suiker, suiker en nog een suiker. But who cares?

Omdat ik mij toch maar eens moest gaan inleven in de Engelse (eet)cultuur, heb ik een klein vergelijkendwarenonderzoekje gedaan naar de Cereals die we bij EF voorgezet krijgen. Het heeft me een aantal deprimerende ontbijtjes opgeleverd, maar je moet er toch iets voor over hebben. Zie hier mijn vernietegend oordeel:
Cocopops: snoep, gewoon snoep. Wel lekker, maar ik vermoed dat het je op lange termijn fataal kan worden. Als je dan toch chocola wil, ga dan gewoon voor de Cadbury's
Crunchy Nuts: meer snoep, maar dan met nare stukjes pinda. Iedereen weet natuurlijk dat pinda, melk en honing een topcombinatie is.
Frosties: valt ook binnen de categorie snoep. Je ziet de hele suikerkorrels zitten.
Kellogg's Original: de goede oude cornflakes, die het nu massaal afleggen tegen de commerciele troep. Inmiddels verdwenen uit het EF assortiment.
Kellogg's Special K: ik meen me te herinneren dat dit goed was voor de lijn, maar het bevat percentueel bijna net zoveel suiker als de rest. Daarom hebben ze maar gewoon tien gram minder in elk portiepakje gestopt.
Weetabix: als je je dag slecht wil beginnen, begin dan hiermee. De verpakking mag dan wel beweren dat het supergezond is, maar sommige dingen wil je jezelf gewoon niet aandoen.
Bran Flakes: wat mij betreft nog het beste. Het proeft als iets normaals en zolang je niet naar het tabelletje met voedingswaarden kijkt, kun je zelfs geloven dat je gezond bezig bent.

Om kort te gaan: it's not my cup of tea, really. Ik zou bijna terug gaan verlangen naar die eeuwige muesli van thuis.