Blog Revival

En ja, opnieuw was deze blog bijna een zachte dood gestorven. Hoewel, het is maar wat je zacht noemt: gewoon van t ene op het andere moment verwaarloosd en vergeten worden. Ik kreeg hier en daar zelfs een klacht binnen! "Waarom schrijf je niet weer 'ns wat? Dan kan ik wat van je lezen als ik thuis kom." Wie dat zei, laat zich raden.

Ik kreeg echter ook een hele andere reactie, toen ik vertelde over de moeite die het me kosten dit ziekelijke troetelkindje in leven te houden: "Waarom stop je er niet gewoon mee? Schrijf voor jezelf en zet het gewoon niet online." Precies volgens het devies dat maandenlang de ondertitel van de blog vormde.

Ja, lieve lezers, wat moet ik daar nu mee? Natuurlijk heb ik mijn keuze al gemaakt. Dat blijkt ook al uit het feit dat het eerder genoemde devies inmiddels is verdwenen. Ik ga dus nogmaals proberen jullie een beetje te entertainen hier. Deels omdat ik het niet kan verdragen mijn blog na een half jaar alweer tot digitaal stof te laten wederkeren, deels omdat ik denk dat er misschien wat meer interesse ontstaat, als ik straks eenmaal in Oxford woon. (Ja, wat ver weg is, is goed, hè.)

Om wat extra motivatie te creëren heb ik de boel wat opgefluft. De nieuwe kleur (geen klachten a.u.b.) valt natuurlijk gelijk op, maar let ook even op het nieuwe welkomstbericht en de indeling in categorieën, waar ik zo lang over heb zitten piekeren. Hopelijk maakt dat de boel tijdelijk wat interessanter. Enjoy!