Sip

Soms zijn er van die kleine dingen waar ik een beetje sip van wordt. Zoals jonge vogeltjes die uit hun nestjes vallen. Vanavond zag ik er weer ééntje: hij was al best wel groot, mogelijk al bijna perfect. En dan, plop, dood op straat. Met een beetje pech rijden er nog wat auto's overheen.
Daar wordt ik verdrietig van. Dan denk ik er wat over na, een minuut of tien. Even rouwen om het kleine vogeltje.

Er zijn nog veel meer dingen in de wereld waarbij ik stil zou moeten staan. Dat weet ik. Oneindig veel dingen. Als ik al tien minuten reken voor een vogeltje, hoe lang zou ik dan stil moeten staan bij een vliegtuigramp, een pandemie, een oorlog? Die twee minuten op 4 mei zouden nooit genoeg zijn. Ik zou er compleet in verdrinken.

Ik hou het maar bij mijn platte vogeltje. Ergens is dat platte vogeltje een symbool voor alle andere triestheden in deze wereld. En dus is het genoeg.