Iedereen heeft zo zijn rare gewoonten. Eén van de mijnen is het passen van jurken op festivals. Niet zomaar festivals, maar epische, gotische, Keltische, folk- en fantasyfestivals, of hoe je ze ook wil noemen. En het zijn dus ook niet zomaar jurken. Het zijn epische jurken.
Uiteraard ben ik eigenlijk nooit van plan echt iets te kopen, want epische jurken hebben epische prijzen, maar ze moeten toch aan, al was het maar om te ontdekken dat ze me niet staan. Inmiddels zou ik wel beter moeten weten, want die jurken staan me meestal verrassend goed.
Afgelopen zondag was het weer zover op het Keltfest. Ik was nog zo van plan niet toe te geven, maar nadat Roelof zichzelf van een drinkhoorn had voorzien, stond hij erop dat ik dit exemplaar zou passen: dik, auberginekleurig fluweel, wijd uitlopende mouwen tot bijna op de grond, een enorme capuchon en een sleep.
Al vanaf het begin twijfelde ik een beetje aan de maat -ik beschouw mezelf niet meer als S/M- maar volgens de dame van het kraampje zou het wel lukken. En inderdaad had ik het ding even later aan. Het zat wat krap, maar stond wederom prima.
Je krijgt altijd bekijks als je het lef hebt zoiets te passen en ik zou er zo nog drie rondjes mee over het veld hebben gelopen, ware het niet dat fluweel niet zo'n pretje is op een zonnige zomermiddag. Tijd om me weer om te kleden. En toen begonnen de problemen. Fluweel geeft namelijk geen centimeter mee. De jurk bleek een soort fuik te zijn geworden en ik kon werkelijk geen kant meer op.
Na een minuut of vijf hijgen, zweten en worstelen, kwam mijn moeder me te hulp. (Roelof had haar ingeseind dat er iets lachwekkends te zien was.) Onderwijl raakte ik er steeds meer van overtuigd dat ik gedwongen zou worden het ding te kopen, als ik er niet meer uitkwam. Of het door deze dreiging van een financiële aderlating kwam dat ik bijna flauwviel, of toch door de warmte, weet ik niet. Uiteindelijk heeft het volgens mij ruim een kwartier geduurd voor ik verlost was.
De vraag is natuurlijk of ik me na deze ervaring op het volgende festival wel zal kunnen inhouden. Ik betwijfel het. Want wat wassie mooi.
HALLIEHALLO!
En welkom op mijn weblog.
Hier spui ik al zo'n anderhalf jaar mijn belevenissen, piekerijen, gedachtenspinsels en slecht onderbouwde meningen. Niets bijzonders dus, want de halve wereld doet dat tegenwoordig.
Voel je vrij om wat rond te kijken of een berichtje achter te laten.
Hier spui ik al zo'n anderhalf jaar mijn belevenissen, piekerijen, gedachtenspinsels en slecht onderbouwde meningen. Niets bijzonders dus, want de halve wereld doet dat tegenwoordig.
Voel je vrij om wat rond te kijken of een berichtje achter te laten.
dinsdag 26 mei 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
7 opmerkingen:
en mij uitlachen om mn schoenenverslaving zeker ;)
ik vind dat jij met je keltische jurken verslaving en vreemdesokkenfetish toch veel gestoorder bent (A)
@ eveline: het verschil is dat de gemiddelde schoen niet episch wappert
@Eef: Wedden dat jij meer schoenen hebt dan ik jurken en sokken bij elkaar heb? (A)
als je de sokken ook meerekent gaat dat niet lukken denk ik hoor... :P
het valt best mee met heoveel schoenen ik heb... mn zus heeft r veeeul meer (A)
oh, en de huidige kleur vind ik een beetje eng trouwens (A)
Eng? Dit is prachtig hemelsblauw. En binnen vijf minuten in elkaar gezet. Dat zal eventuele gevallen van wansmaak wel verklaren.
of nouja... eng is het niet.
Maar ik vind het wat onprettig lezen: lichtblauw op ietsminderlichtblauw :P
Een reactie posten