Klaagzang

Mensen houden erg van klagen. Zeker de mensen hier: ver van huis, vreemd land, vreemde Engelsen, falende instanties. Genoeg klaagvoer.

Waar het meest over geklaagd wordt? Wat betreft de eerste plek is er een continue strijd gaande tussen de internetverbinding en het eten in de schoolcafetaria. Beiden zijn zo nu en dan dramatisch. Het internet heeft ons er de afgelopen twee weken aan helpen herinneren dat een slechte verbinding nog altijd beter is dan geen verbinding. Het kookteam pakte het wat minder slim aan: tijdens een kerstdiner hebben ze ons laten zien dat ze wel degelijk lekker, gezond en gevarieerd kunnen koken. Waarom ze die vaardigheid niet wat vaker ten toon spreiden is me een raadsel.
Op plek nummer drie in de klaagranglijst komt waarschijnlijk het weer. Dat is een beetje vreemd. Dat Mexicanen het er moeilijk mee hebben snap ik nog, maar niemand maakt mij wijs dat het klimaat in Nederland, Zweden of Siberië nou echt beter is dan hier. Sterker nog: volgens mij hadden we hier tijdens de afgelopen drie maanden beter weer dan in een gemiddelde Nederlandse herfst.

Natuurlijk is er nog veel meer om over te zeuren. Een kleine selectie omvat het iLab, het feit dat ze hier links rijden, andere studenten, andere nationaliteiten, de schoonmakers, koude douches, de Engelse prijzen, leraren, EF zelf, geluidsoverlast, het feit dat alle deuren hier naar binnen openen (inclusief die van het toilet), bouwvakkers, niet werkende verwarmingen, krakende bedden, de hygiene in de keuken, het feit dat er eten gestolen wordt uit de gemeenschappelijke koelkast, het gebrek aan 'normaal' eten in de supermarkt, de wasmachines, de drukte in de stad op zaterdag en het lesmateriaal. En natuurlijk zijn er nog duizend-en-een andere dingen, waar we eindelijk over door kunnen gaan en die toch nooit zullen veranderen.

Want waarom klagen we nou eigenlijk? Schiet iemand er iets mee op? Wordt de situatie er beter van? Wint iemand er iets mee?
Ik ben zelf niet zo'n groot fan van geklaag. Ik probeer het alleen te doen als ik even moet afreageren, of anders tegen personen die er ook echt iets mee kunnen, zoals de schoolleiding. Maar o wonder, hoe serieus ze me ook lijken te nemen, ze doen er toch weinig mee! Misschien hebben ze al te veel gehoord.
En eigenlijk is de belangrijkste functie van al het gejammer toch ook dat we ons even fijn af kunnen zetten tegen de autoriteiten en het lekker met elkaar eens kunnen zijn. Goh, wat zijn we samen zielig. Zie ons lekker zielig zijn.

Zo, ik kon mijn ei ook weer even kwijt. Lekker.