Roelof heeft pas tegen me gezegd dat hij het leuk zou vinden als ik wat persoonlijker stukjes zou schrijven. Dan kan hij me wat beter leren kennen, zegt hij. Ik wil best een poging doen, ik doe mensen graag een plezier. Ik denk alleen niet dat hij of iemand anders me op die manier snel beter zal leren kennen.
Er staat namelijk één ding altijd gigantisch in de weg. Dat ding is het volgende: ik ben een enorme leugenaar. Ik lieg sowieso minstens één keer per dag en zeker in elk weblogberichtje. Ik ben wat je noemt een sociaal wenselijke leugenaar. En die leugens zijn de welbekende 'leugentjes om bestwil'.
Ik zeg dat ik tijd heb, ook als ik het niet heb. Ik zeg dat het goed met me gaat, ook als het dat niet gaat. Ik zeg dat ik het eten heerlijk vond, ook als ik het eigenlijk tien keer niks vond. Ik zeg dat ik bepaalde kleren mooi vind, dat ik bepaalde muziek leuk vind, dat ik bepaalde ideeën goed vind, dat ik graag een keertje mee ga dit-of-dat-doen. Ik zeg dat iets me niet kan schelen, ook als het me in werkelijkheid ongelooflijk veel pijn doet. Soms zeg ik zelfs dat ik mensen aardig vind, terwijl ik ze op dat moment wel kan schieten.
Ik weet niet precies waar dit gedrag van mij vandaan komt. Het is er al zolang ik me kan herinneren. Sociaal wenselijk gedrag is natuurlijk nuttig en een stukje van de menselijke natuur, maar niemand maakt mij wijs dat je er werkelijk evolutionair voordeel bij hebt als je mensen alleen zegt wat ze willen horen, zelfs over de meest onbenullige dingen.
Feit blijft dat het eigenlijk niemand iets uitmaakt dat ik ze voorliegt, zolang ze het maar niet weten. Mensen bouwen bij voorkeur een zo positief mogelijk beeld van zichzelf, dus zullen ze me niet snel wantrouwen als ik een complimentje maak of mijn instemming geef over iets. Helaas (gelukkig?) gaat dat voor de mensen die dit eenmaal gelezen hebben niet meer op. Ik vraag me af of er iemand zal zijn die, bij een volgend positief woord van mijn kant, aan deze bekentenis terugdenkt en zich afvraagt: "Meent ze dit of is het puur voor de show?"
woensdag 23 januari 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
5 opmerkingen:
ow mijn god, mn hele wereld stort in...
o, maar wacht ff, iedereen, ikzelf inbegrepen, liegt de hele tijd om sociale redenen.
Nou ja, ten minste nog 1 persoon die oprecht zegt dat ze het doet...
hihi, ik moet eerlijk toegeven dat ik inderdaad bij 'zeggen dat ik een idee goed vind' even moest denken aan tekenen vanmiddag ;)
Maargoed, ik neem je in het geheel niks kwalijk, want wie doet dat nou niet?! En of het evolutionair nuttig is... ik denk het wel... Als iemand iedereen voor zn kop zou stoten met de waarheid, wordt hij niet gauw helemaal gewaardeerd (als je helemaal naar de waardering van andere leeft juist ook weer niet, t gaat hier denk ik om de gulden middenweg ofzo, maargoed, dat terzijde) en in de mensenwereld zal hij dan worden afgeslacht... (In de prehistorie letterlijk, nu met woorden.. ofzo)
toch?
@ Eveline: Dat van die tekening was gemeend. Als ik iets meen, is dat meestal wel vrij goed te herkennen: ik zeg het dan namelijk óf uit mezelf, óf ik herhaal het een paar keer.
@ Roelof: Jij leek me om de éém of andere reden nou echt zo iemand die daar heel erg tegen was. ;) Toch niet blijkbaar.
Ik denk dat het minder voordelig is dan je denkt. Als je lichtelijk sociaalwenselijk bent, maar verder eerlijk en kritisch zullen vrienden meer aan je hebben als ze echt je mening willen weten.
Ik denk dat het wel heel voordelig is om sociaal te liegen. Kritisch en eerlijk zijn levert soms dat een goed gesprek op, maar vaak vinden mensen mensen je daardoor niet aardig. Tegen vrienden is het gemakkelijk om eerlijk te zijn, want vaak begrijpen ze je of kunnen zich wel inleven. Voor anderen kun je de wereld maar zo rooskleurig schetsen als zij zelf wensen te zien. Dan ben je eigelijk het beste af wat betreft de omgang met anderen.
Aan de andere kant: door continu tegen anderen te liegen, verander je in een leugenaar. Dat is niet eens zo erg voor anderen (zolang ze er niet achter komen) maar eerder lieg je tegenover jezelf. Je bedriegt jezelf omdat je jouw mening, smaak en persoonlijkheid wegstreept.
Dus komt het neer op het vinden van een balans tussen sociaal wenselijke leugens en het uitdrukken van jouw eigen mening en persoonlijkheid
Een reactie posten