Brugger All Over Again

Sinds afgelopen maandag is het Nieuwe Gebouw van onze school open. Na meer dan drie jaar op en neer sloffen naar een afgelegen en vreselijk noodgebouw zijn we eindelijk weer 'thuis'. Hoewel...

Het nieuwe gebouw is mooi, laat ik dat eerst maar zeggen. Ik betwijfel hoelang dat zo zal blijven, want 800 scholieren zijn op lange termijn destructiever dan een tornado. Maar nu is het mooi en elk lesuur 'aan de overkant' is iets om naar uit te kijken. Nieuwe tafels om je naam in te krassen. Nieuwe stoelen om kauwgom onder te plakken. Nieuwe plafonds om pennen in te schieten. Nieuwe WC deuren om foute teksten op te schrijven. Feest.

Toch is wel duidelijk te merken dat het geheel nog niet af is. Hier en daar ontbreken sloten en deurknoppen. Er zijn nergens prullenbakken, dus nóg een mooi excuus voor het kauwgomplakken. In sommige lokalen missen zelfs de schoolborden nog. Tijdens wiskunde hebben we overwogen de sommen dan maar regelrecht op de smetteloos witte muur te schrijven. Er was natuurlijk een kansje dat de bouwvakkers (meestal denigrerend 'arbeiders' genoemd) het bord er precies overheen zouden hangen, maar we hebben het risico toch maar niet genomen.

Naast deze onafheden heeft het Nieuwe Gebouw ook regelrechte nadelen. Zo zijn de gangen boven nauwelijks anderhalve meter breed. Dat leidt regelmatig tot verstoppingen. Daar komt nog bij dat de prachtige galerijen die boven langs de aula lopen werkelijk uitstekend zijn om vanaf te springen na een slecht cijfer voor natuurkunde. Het zal mij benieuwen wanneer ze er netten gaan ophangen om suïcidale leerlingen op te vangen.

Maar dan wat me op dit moment nog het meest stoort: ik ben continu de weg kwijt! De lokalen bevinden zich in meerdere gebouwen die door allerlei sluipgangetjes en trappetjes met elkaar verbonden zijn. De logica is volledig zoek! Als ik het me goed herinner duurde het ruim twee jaar voor ik in het noodgebouw de lokalen uit elkaar kon houden, dus ik denk dat er weinig hoop is dat ik vóór mijn eindexamen lokaal 49 weet te vinden. Echt, het is net Zweinstein. Of, zoals Ilse al opmerkte: "Het is Brugger all over again."