Modern Bijgeloof

"Doetetnie" Ik hang weer eens aan de balie bij de Rabobank. Het is vrijdagmiddag, vijf voor vijf, en mijn pinpas is helaas niet meer onder de levenden. Altijd handig, in het weekend.
"Zou je het niet eerst nog eens even testen?" zegt bankmevrouw. Braaf loop ik naar de automaat, maar ik weet bij voorbaat dat het zinloos is. Inmiddels heb ik de 'signs and symptoms' wel leren herkennen. De automaat wil mijn pasje niet eens meer innemen en houdt resoluut zijn denkbeeldige kaken op elkaar, als de beroemde brievenbus van Annie M.G. Schmidt.

"Maar waarom gebeurt dit steeds?" jammer ik, als ik weer aan de beurt ben. "Dit is al mijn vierde pas in minder dan een jaar!"
Ik kijk naar de dame achter de balie: chic gekleed, in 's Rabobanks eigen kledinglijn, blond haar strak in een knot, een modieuze bril. Prototype moderne zakenvrouw. Zij kan mij vast vertellen waarom al mijn pasjes zonder uiterlijk vertoon van schade binnen enkele maanden de geest geven.

"Het zijn de telefoons," antwoordt ze, bloedserieus, "de telefoons en de laptops en de detectiepoortjes. Overal is straling! Je moet zorgen dat je pas niet in de buurt komt van je mobiele telefoon of je laptop, want daar kunnen ze dus niet tegen. Minstens drie meter ertussen houden. Doe ik ook altijd."
Ik durf de dame nauwelijks te vragen hoe ik dan ins hemelsnaam moet internetbankieren en of dit dus betekent dat ik of mijn telefoon of mijn pinpas thuis moet laten als ik de deur uitga. Het is net alsof ik ineens weer terug ben op de de kleuterschool, waar de juf mijn moeder uitlegt dat ik een wollen muts op moet tegen de straling vanuit de kosmos en uit de buurt moet blijven van stopcontacten, walkmans, televisies en de spiegel, ter voorkoming van een verstoord ik-beeld.

Inmiddels is mijn nieuwe bankpasje gearriveerd. Helaas mag al het goede advies van de hoogopgeleide werknemers van de Rabobank niet baten: elke keer weet het ding op miraculeuze wijze vlak naast mijn computer te belanden. Ik let even niet op, en daar ligtie weer!

Misschien moet ik het pasje maar in een zelfgebreide, bobbelige wollen muts verstoppen, een veilig wapen tegen elke vorm van bijgeloof.