Het is al een maand stil op mijn blog. Vreselijk stil. Alsof alles was blijven hangen bij die ene verbaasde blik die ik postte op 16 augustus.
De reden voor deze stilte was vooral dat ik geen tijd had. Je kan natuurlijk zeggen dat ik dan tijd had moeten maken, maar daar gaat het nu niet over.
Ik had dus geen tijd. Ik was op Eurekaweek / in Praag / problemen rondom een gestolen portemonnee aan het oplossen / colleges aan het volgen / zelfstudieopdrachten aan het maken / naar het Schots Weekend in Belgie / aan het stressen. Svp omcirkelen wat u voorkomt als het meest passende excuus.
Nu eindigen de meeste blogs ermee dat de schrijver alleen nog maar schrijft om zijn excuses te maken voor het feit dat hij alweer niets geschreven heeft. Zo wilde ik niet eindigen. Het probleem is bij mij gewoon dat ik mijn tijd dubbel boek. Middagje vrij? Oh, dan kan ik makkelijk al mijn zelfstudieopdrachten maken, een half boek over celbiologie lezen, naar de sportschool, theeleuten met Roelof en oja, ook nog even een blog schrijven. Uiteraard is de middag dan al om voor ik halverwege ben met de ZO's.
Daarom heb ik nu maar iets nieuws bedacht. Want wanneer heb ik wel tijd? Tijdens mijn dagelijkse heen-en-weertje naar Rotterdam natuurlijk. Twee uur treinreizen per dag, vijf keer per week, moet toch wel zo nu en dan een blog kunnen opleveren. Vanaf nu blog ik dus ouderwets met pen en papier, maar wel met sneltreinvaart!
(Auw, deze woordgrap was zo slecht dat het pijn doet. Maar toen ik hem eenmaal bedacht had kon ik hem ook niet totaal negeren.)
HALLIEHALLO!
En welkom op mijn weblog.
Hier spui ik al zo'n anderhalf jaar mijn belevenissen, piekerijen, gedachtenspinsels en slecht onderbouwde meningen. Niets bijzonders dus, want de halve wereld doet dat tegenwoordig.
Voel je vrij om wat rond te kijken of een berichtje achter te laten.
Hier spui ik al zo'n anderhalf jaar mijn belevenissen, piekerijen, gedachtenspinsels en slecht onderbouwde meningen. Niets bijzonders dus, want de halve wereld doet dat tegenwoordig.
Voel je vrij om wat rond te kijken of een berichtje achter te laten.
woensdag 16 september 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Treinreizen kunnen heel nuttig zijn voor dit soort dingen ;) Het grootste deel van mijn sinterklaasgedichten zijn ook product van verveling in de trein geweest...
Mijn probleem was dat ik niet goed kon studeren in de trein, dus ja: dan gebruik je het maar daarvoor!
Ik kan ook wel redelijk studeren in de trein gelukkig. Helaas is het eigenlijk te veel gesjouw om elke dag studieboeken mee te nemen en ze gaan ervan kapot ook...
werkt het nou goed om meteen na je eerste echte snijzaalpracticum te gaan bbq'en? of raak je daar juist helemaal van in the mood?
ga je totaal ongerelateerde meuk eens ergens anders rondstrooien ;)
Een reactie posten