Romantiek

"Ik had hem een mailtje gestuurd waarin ik zei dat we 's avonds ergens heen zouden gaan en dat ik hem op zou komen halen. Toen zijn we naar het strand gegaan, en ik had een picknickmand bij me en een fles champagne." Mijn collega knikt trots.
"Oh..." en "Ah..." zwijmelen de andere medewerksters van de klantenservice, en "Wat romantisch!"
Ja, daar is ze wel goed in, romantisch. Onlangs vertelde ze nog hoe ze de auto van haar vriend had volgestopt met ballonnen ter ere van hun tweeënhalfjarig jubileum. Het was vriendlief echter totaal ontgaan dat er sprake was van een speciale gelegenheid...

Helaas, je kan als vrouw nog zo romantisch ingesteld zijn, toch komt het er in de praktijk vaak op neer dat je wederhelft het op dat front af laat weten. Dat blijkt wel uit het koor van geklaag dat vervolgens losbarst.
Valentijnsdag is zo te horen aan de gemiddelde man niet besteed. Aardigheidjes zonder reden worden ook niet vaak gegeven en op een sexy lingeriesetje hoef je zeker niet te rekenen: "Hij vindt het wel leuk als ik iets doe, maar zelf doet hij nooit wat, en eigenlijk vindt hij het ook allemaal geldverspilling."
Het lijkt een typerend verschil te zijn tussen mannen en vrouwen: zij geeft om kleine (en grote!) attenties, hij ziet er het nut niet van in. Uiteraard zijn er genoeg uitzonderingen op deze wat al te gemakkelijke regel, maar toch.

Aan de andere kant: zouden we er als vrouwen nu echt blij van worden om wekelijks overladen te worden met bloemen, parfum en dinertjes bij kaarslicht? Uiteindelijk blijven het toch materiële zaken die in vrouwenogen symbool staan voor liefde en aandacht, maar bij overvloed hun kracht verliezen. Misschien zijn we uiteindelijk toch blijer met dat zeldzame ontbijtje op bed en dat ene spontane aardigheidje, juist omdat we het niet verwachten.
En natuurlijk is het heerlijk om zo nu en dan op je werk eens liefdevol te kunnen klagen over zijn gebrek aan romantiek. Of op te scheppen over jouw extreme talenten op dat gebied.