Pindakaas

Om te beginnen: ik hou helemaal niet van pindakaas. Er zitten namelijk pinda's in. Pindas come from hell, laat dat duidelijk zijn. En pindakaas stinkt. En je kaken gaan ervan aan elkaar plakken. Maar dat terzijde.

Pindakaas is namelijk heel nuttig. Je kunt er kauwgomvlekken mee uit je kleren krijgen. Dan vraag je je natuurlijk af waarom ik kauwgom op mijn kleren smeer, maar dat heeft iemand anders voor mij gedaan, door voornoemde kauwgom op de verwarming te plakken. De verwarming waarop ik mijn kleren wilde drogen. Jawel.
Maar pindakaas is de redder in nood. De grote vetvlekken van de pindakaas leiden je namelijk af van de kauwgom. Probleem opgelost.
En dus vroeg ik Roelof of hij nog maar even een pot voor mij mee wilde nemen, want er zit een groot verschil tussen echte Calve Pindakaas (Hoe groot wil je worden?!) en Peanut Butter.

Enfin, een paar dagen later, ik heb net vers brood gekocht. Toch maar eens even kijken hoe dat ook al weer smaakt, pindakaas. Eerst een klein likje, hmm... niet verkeerd. Een grotere lik. Een, twee, drie in Godsnaam: boterham volledig ondersmeren. Oh, dit smaakt Nederlands! Ach, er kan nog wel een beetje bij... Geen brood met pindakaas, maar pindakaas met brood! Muahahaha!

Dan, een enorme hap! En toen gebeurde het, de vloek der pindakaas. Mijn kaken kleefden aan elkaar, mijn tong plakte vast aan mijn gehemelte, en het brood met pindakaas bleef steken in mijn keel. Ik probeerde me nog te verzetten, hoestend en hulpeloos slikkend. Het was hopeloos.

God straft onmiddelijk.