Vanmorgen is mijn tas overleden. Het gebeurde op het schoolplein, vlak voor de deur van de school. Plotseling scheurde het hengsel af en daar stond ik dan: met een schoudertas zonder hengsel valt vrij weinig aan te vangen.
Die tas was mijn eerste schoudertas ooit. Mede daarom ben ik nogal aan het ding gehecht. Ik hecht me sowieso vrij snel aan bepaalde spullen. Wanneer die spullen het vervolgens begeven, blijf ik achter met zo'n vreemd, machteloos gevoel. Zo heb ik laatst ook vijf minuten bij de prullenbak gestaan met mijn lievelingssokken in mijn hand. In één van beiden zat een enorm gat. Toch deed het me pijn ze weg te moeten gooien, vooral omdat sok nummer twee nog helemaal heel was. Het arme ding.
Medelijden met dingen, een vreemd verschijnsel. Bij mij uit het zich vooral in het niet weg kunnen gooien van kapotte armbandjes, het praten tegen mijn fiets nadat ik 'm heb laten vallen en meer van die vreemde gewoonten. Het is vroeger zelfs zo erg geweest dat ik me schuldig voelde tegenover touwtjes die ik niet meer kon gebruiken en papier waarop ik een mislukte tekening had gemaakt. "Sorry, sorry, sorry... Dit had je toch niet verdiend... Het spijt me."
Gelukkig is mijn tas inmiddels al gerepareerd.
maandag 17 maart 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
dit soort dingen doen me altijd zo sterk denken aan dat ik een keer medelijden had met mn bureau dat het altijd die grote stapel boeken moest dragen, en dat ik me daar schuldig over voelde xD voelde me best achterlijk daarna...
lol @ eveline
ben boos op mn computer, geen medelijden, hij haalt zelf de virussen binnen (nee, komt niet door foute sites, luuk)
maar wat zielig voor je tas (>^.^)> (kirbyknuffel)
Heey Eef!
Las je reactie op mijn andere blog nu pas, krijg daar blijkbaar geen bericht van als iemand iets plaatst :-S
Maarre, die ander blog is dus hardstikke saai, helemaal niet wat ik van het vak verwacht had. Gelukkig is het blok (+ vak) bijna voorbij =).
Daarna ga ik zeker weer verder met voor mezelf schijven ;-)
Ik las dat Oxford door gaat, spannend spannend! Ga je avonturen daar nauwlettend in de gaten houden.
X Jo
p.s. Ik was laatst in een nostalgische bui en vroeg me af of je "Heb-je-weer-in-de-modder-gerolt?" nog kent? :-P
Heej Jo,
Het was me inderdaad al opgevallen dat je nieuwe blog een stuk minder boeiend was dan je oude... Jammer.
En natuurlijk ken ik "Heb-je-weer-in-de-modder-gerolt?" nog! Kan jij je trouwens nog die keer herinneren dat wij bij Jitske hadden verklikt dat een paar mensen koekjes hadden? Ik heb me daar achteraf nog zo voor geschaamd, haha!
x
Eef
Een reactie posten