Roddelen

"Wat we missen aan openheid, compenseren we met geroddel." Zo typeerde Roelof onlangs de situatie in onze vriendengroep. En zeker niet geheel onterecht. Ik betwijfel alleen of roddelen de juiste term is. Misschien kunnen we beter zeggen dat er regelmatig gepraat wordt over iemand die op dat moment niet aanwezig is en dat die gesprekken, qua toon en inhoud, behoorlijk afwijken van gesprekken waar die persoon wél bij aanwezig is.

Roddelen dus. Gelukkig heeft niemand nog het recht er over te klagen, omdat iedereen zich er zo af en toe schuldig aan maakt. En met name de meisjes hebben een mooi excuus: roddelen veroorzaakt bij vrouwen het vrij komen van bepaalde hormonen waardoor het beloningscentrum in de hersenen geactiveerd wordt. Het is zelfs de op één na grootste neurologische beloning die er bestaat. (Op nummer één staat - o wonder - het orgasme.)

Ondanks het feit dat het zo 'normaal' is, heeft roddelen nog steeds een extreem negatieve bijklank. Sterker nog, er bestaat zoiets als een antiroddelactie, compleet met eigen website. Het is er vergeven van de vreemde slagzinnen en zoutloze motto's. Een voorbeeld: "Roddelen ont-wij-dt." Of, nog veel erger: "Het ware te wensen / Dat alle mensen / Met hun gebreken / Zichzelf eerst bekeken / Dan zouden zij het praten / Over een ander wel laten." Braak.