Moeders

Voor moederdag. Nee, eigenlijk niet voor moederdag, want dat is een commerciële feestdag, die (net als alle andere commerciële feestdagen) gehaat en geboycot dient te worden. Voor niet-moederdag dan. En expres twee dagen te laat.

Moeders zijn vreemde wezens. Ouders zijn in het algemeen een beetje raar, maar moeders zijn het ergst. Vrijwel alles wat ze doen is 'voor je eigen bestwil'. Ook al zie je dat zelf maar in maximaal 50% van de gevallen in.

Moeders zijn ook onvoorspelbaar. De ene keer is vijf minuten te laat zijn een groot probleem. Maar het kan ook zo zijn dat je een uur te laat thuis komt, vrezend voor je leven en licht aangeschoten bovendien, en dat de eerste vraag is of je ook een wijntje meedrinkt in de tuin. Ja, zo gaat dat soms met moeders. Er is geen peil op te trekken.

Wat bij sommige moeders ook nog wel eens voorkomt is het idee dat ze alleen maar bestaan om schoon te maken, eten te koken, kleren te wassen, kamers op te ruimen, te halen, te brengen, thee op tafel te zetten, etc. De moderne, carrièremakende moeder zal daar vast geen last van hebben, maar bij de meer traditionele moeder-moeder is het vaak te zien.

En leg als kind dan maar eens uit dat je die kleren níét op de grond hebt gegooid met het idee dat zij ze wel voor je weghaalt, dat je de afwas níét voor haar hebt laten staan en dat je níét van plan was haar je kamer te laten opruimen waarin je voor de zoveelste keer een enorme hut hebt gebouwd van alle meubelstukken die in huis te vinden waren. Dat wilde je allemaal zelf doen. Later. Te laat.

Toen ik een klein meisje was - ik bedoel, een kleiner meisje dan ik nu ben - heb ik het ooit eens als volgt geformuleerd:

Moeders hebben ook zo hun gebreken.
Moeders zijn ook mensen.

Kinderen denken van niet:
"Moeder zijn, dat is toch net zoiets als dienstplicht?"
Of, erger nog:
"Moeders zijn er toch alleen voor ons gerief?"

Veel kinderen denken zo.
En als ze niet zo denken
Dan denken moeders toch dat ze zo denken:
Schuldig tot het tegendeel bewezen is.

Moeten we ze dat kwalijk nemen?
Nee, moeders hebben ook zo hun gebreken.
Moeders zijn ook mensen.

We moeten dus maar lief voor ze zijn. Dat verdienen ze wel.

School

Ja, ik weet dat ik gezegd had dat ik niks meer zou schrijven tot de examens. Maar het is mijn weblog, dus ik mag me niet aan mijn eigen beloften houden als dat me uitkomt. Lekker.

Vandaag heb ik een wandelingetje gemaakt met een overvolle groenbak. Ik dacht dat het donderdag was. Maar het was woensdag. Fijne ontdekking, als je met zo'n stinkding in de brandende zon staat. Ondanks zo'n awkward moment heb ik tóch nog steeds het gevoel dat het donderdag is.

Ik mis school. Dat is het. Ja, serieus. Daardoor weet ik niet meer welke dag het is. Daardoor kijk ik niet meer uit naar het weekend. Daardoor zie ik grote delen van de dag helemaal niemand. Daardoor kan ik mezelf niet aan het werk krijgen. Daardoor wordt de dag een groot leeg gat, dat ik zelf in moet vullen. Afschuwelijk.

En nog afschuwelijker is dat ik weet dat ik minstens net zo hard zou klagen als ik wel naar school zou moeten.